Ostatnią niedzielą Wielkigo Postu jest dzisiejsza niedziela palmowa, która upamiętnia triumfalny wjazd Chrystusa do Jerozolimy, aby dokonać paschalnego misterium. Ta niedziela jest wyjątkowa dlatego, że rozpoczeła przeżywanie Pierwszego dnia Wielkiego Tygodnia który jest dniem radosnych procesji palmowych, ale również jest dniem rozpoczynającym liturgicznego przeżywania misterium męki, śmierci i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Niech ten Wielki Tydzień będzie czasem wyciszenia i skupienia. Wjedźmy razem z Jezusem do Jerozolimy i oddajmy Mu pokłon, bo tylko On jest prawdziwym Królem i Mesjaszem, który przychodzi w imię Pańskie.

Nawróćcie się do Mnie całym swym sercem, przez post i płacz, i lament (Jl 2, 12). To zadanie na pewno nie łatwe. A duch tego świata wcale sprawy nie ułatwia. Nawet nasza religijność najlepiej jak by sprawiała przyjemność i nas bawiła. Świadczy o tym choćby frekwencja dojrzałych, albo raczej dorosłych parafian na Mszy dla dzieci. Czy wielki post nie jest dobrą okazją, by zasmucić się nędzą naszego człowieczeństwa?

Bo rzeczywiście jesteśmy nędzni. Post to dobry czas, by zwątpić w siebie. Być może nawet w sens istnienia. Po to, by razem z Paschą Chrystusa zmartwychwstać. I w Nim znaleźć sens i wartość. Bo warto być nędznym, byle być przez Niego, z Nim i w Nim.

Pobyć chwilę z Panem Jezusem! To tak bardzo relane i prawdziewe na adoracji przez najbliższe trzy dni.

On czeka!