„Boże  Dziecię, witaj nam! Na sianeczku położony, Aniołami otoczony, Niebios Pan…” radośnie śpiewamy 25 grudnia w przepiękną UROCZYSTOŚĆ NARODZENIA  PAŃSKIEGO, kiedy na świat przychodzi Miłość, aby zamieszkać w naszych sercach ,rodzinach, domach. Święta Bożego Narodzenia rozpoczyna  tradycyjna  Wigilia 24 grudnia . W dniu tym tradycją w Polsce jest post jakościowy (bezmięsny). Punktem kulminacyjnym dnia jest uroczysta wieczerza, do której tradycja nakazywała zasiadać po pojawieniu się na niebie pierwszej gwiazdki, na pamiątkę gwiazdy prowadzącej Trzech Króli do stajenki.

Uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP obchodzi Kościół ku czci Maryi, która wybrana przez Boga na Matkę Syna, została od poczęcia zachowana nietknięta od zmazy grzechu pierworodnego. Tę prawdę 8 grudnia 1854 roku papież Pius IX ogłosił dogmatem wiary katolickiej następującymi słowami: Ogłaszamy, orzekamy i określamy, że nauka, która utrzymuje, iż Najświętsza Maryja Panna od pierwszej chwili swego poczęcia – mocą szczególnej łaski i przywileju wszechmocnego Boga, mocą przewidzianych zasług Jezusa Chrystusa, Zbawiciela rodzaju ludzkiego – została zachowana nietknięta od wszelkiej zmazy grzechu pierworodnego, jest prawdą przez Boga objawioną i dlatego wszyscy wierni powinni w nią wytrwale i bez wahania wierzyć.

„I  rozpoczęło się”... Adwent to wyjątkowy czas łaski, aby pogłębić wiarę i obudzić w sobie nadzieję, która daje ożywczą siłę do przeżywania trudów codzienności. Jednocześnie oczekiwanie na przyjście Jezusa przypomina nam, że kiedyś Jezus ponownie przyjdzie na ziemię, by usunąć zło i zakrólować nad całym światem. Kościół propaguje czuwanie, rekolekcje, spowiedź i chwile zadumy na czas Adwentu. No i oczywiście  codzienne roraty, które są jednym ze znaków szczególnej obecności Maryi, matki Zbawiciela oczekującej Jego przyjścia na świat.

W ostatnią niedzielę roku kościelnego zbieramy się na Eucharystii, by oddać cześć Jezusowi Chrystusowi  Królowi Wszechświata panującemu w niebie i na ziemi. Uroczystość ta ma nam uświadomić, że Chrystus jest Królem całego stworzenia - wszechświata. Uroczystość Chrystusa Króla wskazuje na cel ostateczny życia człowieka, czyli na zjednoczenie z Bogiem i oddanie się pod panowanie jego miłości w Królestwie Bożym. Królowanie Chrystusa wyraża się w zbawieniu człowieka.