Święto Ofiarowania Pańskiego obchodzimy czterdziestego dnia po Bożym Narodzeniu, czyli 2 lutego, na pamiątkę ofiarowania Pana Jezusa w świątyni jerozolimskiej. Nawiązuje ono do świąt głęboko zakorzenionych w tradycji Starego Testamentu: święta spotkania i oczyszczenia. Obchodzono je na pamiątkę ocalenia pierworodnych synów Izraela podczas niewoli egipskiej: „Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu. Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic lub dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego. " (Łk 2,23-24).

Święto Chrztu Pana Jezusa przypada w niedzielę po uroczystości Objawienia Pańskiego, gdyż zamyka ono okres świętowania Bożego Narodzenia. Jak podają Ewangelie, Chrystus już jako dorosły, 30-letni mężczyzna, przychodzi nad brzeg Jordanu, by z rąk Jana Chrzciciela, swojego poprzednika, przyjąć chrzest. Chociaż sam nie miał grzechu, nie odsunął się od grzesznych ludzi: wraz z nimi wstąpił w wody Jordanu, by dostąpić oczyszczenia. W ten sposób uświęcił wodę.

„ Mędrcy świata, monarchowie (…) do Betlejem śpieszą. Gwiazda Zbawcę im ogłasza, nadzieją się cieszą” radośnie śpiewamy w Kościele w Uroczystość Objawienia Pańskiego, którą obchodzimy 6 stycznia. Święto Epifanii (od gr.epifaneia; objawienie, ukazanie) przypomina o światłości, jaka przyszła na świat w Jezusie Chrystusie dla wszystkich ludzi.W odczytywanym tego dnia fragmencie Ewangelii (Mt.2,1-12) opisane jest przybycie do Betlejem Mędrców ze Wschodu, którzy oddają pokłon Jezusowi narodzonemu dla naszego zbawienia: „Przed Maryją stają społem, niosą Panu dary, przed Jezusem biją czołem, składają ofiary”.

„Nowy Rok bieży,w jasełkach leży(…),Dzieciątko małe,dajcie mu chwałę na ziemi!”śpiewamy w Kościele w pierwszy dzień Nowego Roku. W dniu 1 stycznia  Kościół obchodzi niezwykłą Uroczystość Maryi Bożej Rodzicielki ku czci Matki Bożej, przez którą spełniły się obietnice dane całej ludzkości, związane z tajemnicą Odkupienia. Tego dnia  czcimy szczególnie Jej Macierzyństwo, a także dziękujemy za to, że swą macierzyńską opieką otacza cały Lud Boży. Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi to najstarsze maryjne święto, które wprowadził  do liturgii Kościoła papież Pius XI w roku 1931 na pamiątkę 1500. rocznicy soboru w Efezie (431).

 Co roku 30 grudnia obchodzimy niezwykłe święto – Święto Świętej Rodziny: Jezusa, Maryi i Józefa, aby Święta Rodzina z Nazaretu była wzorem dla nas i naszych rodzin. Rodzina z Nazaretu żyła Bogiem, jego świętą wolą. Zarówno Maryja ,jak i Józef byli posłuszni Bożej woli objawionej im przez Archanioła Gabriela i Anioła. Wypełniali wolę Bożą obdarzając się miłością i zaufaniem, a ich dom był przepełniony Bogiem, do którego modlili się wiele razy w ciągu dnia.  Ta najbliższa Bogu rodzina jest naturalnym wzorem każdej rodziny, która, jak zauważał Prymas Tysiąclecia „bierze swoje posłannictwo od Boga samego, przez głos powołania rodzinnego dany rodzicom”.

„Boże  Dziecię, witaj nam! Na sianeczku położony, Aniołami otoczony, Niebios Pan…” radośnie śpiewamy 25 grudnia w przepiękną UROCZYSTOŚĆ NARODZENIA  PAŃSKIEGO, kiedy na świat przychodzi Miłość, aby zamieszkać w naszych sercach ,rodzinach, domach. Święta Bożego Narodzenia rozpoczyna  tradycyjna  Wigilia 24 grudnia . W dniu tym tradycją w Polsce jest post jakościowy (bezmięsny). Punktem kulminacyjnym dnia jest uroczysta wieczerza, do której tradycja nakazywała zasiadać po pojawieniu się na niebie pierwszej gwiazdki, na pamiątkę gwiazdy prowadzącej Trzech Króli do stajenki.

Uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP obchodzi Kościół ku czci Maryi, która wybrana przez Boga na Matkę Syna, została od poczęcia zachowana nietknięta od zmazy grzechu pierworodnego. Tę prawdę 8 grudnia 1854 roku papież Pius IX ogłosił dogmatem wiary katolickiej następującymi słowami: Ogłaszamy, orzekamy i określamy, że nauka, która utrzymuje, iż Najświętsza Maryja Panna od pierwszej chwili swego poczęcia – mocą szczególnej łaski i przywileju wszechmocnego Boga, mocą przewidzianych zasług Jezusa Chrystusa, Zbawiciela rodzaju ludzkiego – została zachowana nietknięta od wszelkiej zmazy grzechu pierworodnego, jest prawdą przez Boga objawioną i dlatego wszyscy wierni powinni w nią wytrwale i bez wahania wierzyć.

„I  rozpoczęło się”... Adwent to wyjątkowy czas łaski, aby pogłębić wiarę i obudzić w sobie nadzieję, która daje ożywczą siłę do przeżywania trudów codzienności. Jednocześnie oczekiwanie na przyjście Jezusa przypomina nam, że kiedyś Jezus ponownie przyjdzie na ziemię, by usunąć zło i zakrólować nad całym światem. Kościół propaguje czuwanie, rekolekcje, spowiedź i chwile zadumy na czas Adwentu. No i oczywiście  codzienne roraty, które są jednym ze znaków szczególnej obecności Maryi, matki Zbawiciela oczekującej Jego przyjścia na świat.

W ostatnią niedzielę roku kościelnego zbieramy się na Eucharystii, by oddać cześć Jezusowi Chrystusowi  Królowi Wszechświata panującemu w niebie i na ziemi. Uroczystość ta ma nam uświadomić, że Chrystus jest Królem całego stworzenia - wszechświata. Uroczystość Chrystusa Króla wskazuje na cel ostateczny życia człowieka, czyli na zjednoczenie z Bogiem i oddanie się pod panowanie jego miłości w Królestwie Bożym. Królowanie Chrystusa wyraża się w zbawieniu człowieka.